:)))))

Dziś się będę chwalić. Uprzedzam z góry, bo jak ktoś tego nie lubi to ma szansę - przerwie czytanie.
Na początek - Maciek!
Kiedyś pisałam, jak wymyślaliśmy bieszczadzkie życie - zapytałam wtedy Maćka: a dom wybudujesz? Odpowiedział: wybuduję!  Przyjęłam do wiadomości i przestałam się tym kłopotać - przecież obiecał... Dla Maćka kłopoty zaczęły się dopiero w tym momencie no bo domu nigdy nie stawiał, zwłaszcza drewnianego. W ogóle o drewnie wiedział tyle co nic.Obłożył się literaturą, szperał w internecie, czytał czasopismo Murator. Z tego właśnie Muratora nauczył się najwięcej, dom postawił, potem wyremontował własnymi rączkami bojkowską chatę. Samo to jest powodem do wielkiej dumy! Ale to nie wszystko. Miesiąc temu odwiedziła nas ekipa z Muratora właśnie, by zrobić artykuł o naszych chatach!!!! Role się odmieniły - to Maciek robił za fachowca, który dzieli się swoją wiedzą.
Dotychczas we  wszelkich fotograficznych sesjach do czasopism wykonywanych u nas, głównym tematem była aranżacja domowej przestrzeni, dizajny i pizdrygałki czyli to co z upodobaniem wykonuję ja. Tym razem to Maciek był głównym bohaterem i jak uwielbiam się wtrącać do wszystkiego, za twarz się chwytałam by nie gadać, z boku się trzymałam. Pękałam z dumy! A Maciek opowiadał o swojej pracy, dzielił się swymi pomysłami, z roli ucznia przeskoczył na Mistrza!
Efekt tego spotkania znajdzie się w najnowszym wydaniu Muratora za dwa tygodnie będzie w kioskach!
Maciek to zdolny, pracowity facet. Jak dodam, że skromny jest, zawsze uśmiechnięty, obdarzony nieludzką cierpliwością, spokojem i poczuciem humoru to wyjdzie, że chwalić mam się czym! I wytrzymuje ze mną bez skargi już dziesięć lat...

Pozostając w temacie medialnym - jakiś czas temu dostałam propozycję współpracy z kolejnym ulubionym pismem: Werandą Country. Nieco mnie to zaskoczyło bo nigdy nie myślałam o takiej pracy, ale po namyśle przystałam na to. Na początek przygotuję stylizacje i napiszę teksty o dwóch pięknych, wiejskich domach, które do sesji zaproponowałam. Propozycje zostały przyjęte, zatem - zaczynam! Kciuki się przydadzą bym nie dała plamy...

U Kakachny wygrałam piękny, przepiękny wielkanocny wianek! No to się chwalę. Tak bardzo wianek mi się podoba, że urządziłam mu sesję przy okazji ucząc się fotografować przy różnych ustawieniach w moim aparacie. Efekt poniżej. Pani Małgosiu - nauczycielko kochana - narobiłam dużo błędów? Wdzięczna będę za uwagi.
Kasiu - dziękuję!

Chwalę się również naszą piwniczką, bo wejście i drzwi już skończone, czekamy tylko aż wyrośnie posiana przed nią trawka.

Intensywnie pracujemy nad otoczeniem bojkowskiej. Sprzątamy, Maciek za chatą robi dziki murek, ja zamówiłam roślinki i sadzę. Do tej pory wokół chaty rosły pokrzywy. Jak to wszystko się przyjmie i rozrośnie - powinno być ładnie. Więc się chwalę, że okiełznuję zieleń i kwiecie wokół domów. Dotychczas wszystko sadziłam bez pojęcia, na szybko i rezultaty były opłakane. W tym roku przemyślałam temat i przykładam się porządnie. Myślę, że będzie lepiej. Nie pokazuję bo za wcześnie, jeszcze jestem w trakcie. Nasza ziemia to pastwisko VI klasy, sama glina, z której można lepić garnki. Aby coś wyrosło trzeba wykopać wielką dziurę w tej glinie, nasypać trocin, nawozu, prawdziwej ziemi - wczoraj Maciek przywiózł mi prawie dwie tony krowiego i końskiego za przeproszeniem łajna. Dziewczynki obecnością gównianej góry jaka niespodziewanie na podwórku wyrosła są zachwycone, pięknie pachną, cudnie pachnie przyczepka, Maciek roztacza upojne wonie, ja - takoż. Jak powtykam tę aromatyczną górę pod roślinki, to odpadną mi rączki jak nic! Ale może coś wyrośnie?

Chwalę się również naszymi kózkami bo cudne są i zabawne. Obserwacja jak te kochane głupaki brykają radośnie to czysta przyjemność. Oczywiście gang Gamoni jest naszym ulubionym.

Dość tego! Ile można się chwalić. Pozdrawiam serdecznie!